De kunst van zelfreflectie

Samen met Jos Verver schreef ik met als titel ‘De kunst van Zelfreflectie’ een inzending voor de Hermen Jacobsprijs 1996. Uit de meer dan 80 inzendingen
werd onze bijdrage beloond met een eervolle vermelding (tweede prijs).

Herman_Jacobs_kaft

Een fragment:

Zelfreflectie is als attitude en vaardigheid een middel dat wij kunnen inzetten om onszelf te leren kennen via de weg naar binnen. Daarvoor is bereidheid en moed nodig. Bereidheid om een weg in te slaan met soms onoverzichtelijk bochten, leidend naar een onbekende bestelling en moed om de angst voor de risico’s die we lopen onder ogen te zien en aan te gaan.
Zelfreflectie is een ontdekkingsreis. Met behulp van zelfreflectie worden de eigen ervaringen en onzekerheden onder de loep genomen en dat vraag om het inztten van wilskracht, denkkracht en voelkracht.

Zo leren we een onderscheid te maken tussen aangeleerde en eigen, doorleefde, waarden en normen. Zelfreflectie wordt zo tot een proces dat leidt tot een toename van zelfkennis, van gevoel van eigenwaarde, van innerlijke rust en van wijsheid. Zelfreflectie biedt ons de mogelijkheden ons te ontwikkelen tot evenwichtige, congruente mensen, die in zowel ons persoonlijke leven als in onze beroepsuitoefening in staat zijn denken, voelen, willen en gedrag te integreren.
Wanneer we in balans zijn kunnen we werkelijk openstaan voor de ander en worden we een gewaardeerde beroepskracht en een waardevolle collega.

In ‘De Eigen Wijze Manager’ (2006) wordt het begrip ‘congruentie’ verder uitgewerkt.